تبليغاتX
نــــــــــیروانـا ... پیوستن به کل هستی

نــــــــــیروانـا ... پیوستن به کل هستی

بهترين ها در نيروانا

 

بگذار هرکجا تنفراست بذرعشق بکارم
هرکجا آزادگی هست ببخشایم
وهر کجا غم هست شادی نثار کنم
الهی توفیقم ده که بیش ازطلب همدلی همدلی کنم
بیش از آنکه دوستم بدارند دوست بدارم
زیرا در عطا کردن است که ستوده می شویم
و در بخشیدن است که بخشیده می شویم

" علی شریعتی"

+نوشته شده در جمعه 22 خرداد1388ساعت16:43توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |

خداحافظ ... همين حالا همين حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطي که بفهمي تر شده چشمام
خداحافظ کمي غمگين به ياد اون همه ترديد
به ياد آسموني که منو از چشم تو مي‌ديد

اگه گفتم خداحافظ نه اينکه رفتنت ساده است
نه اينکه ميشه باور کرد دوباره آخر جاده است

خداحافظ واسه اينکه نبندي دل به روياها
بدوني بي تو و با تو همينه رسم اين دنيا خداحافظ
خداحافظ خداحافظ ... همين حالا .

+نوشته شده در جمعه 20 دی1387ساعت2:33توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |

                            تنهايي را دوســــــت دارم     زيرا بي وفا نيست ..

.                           تنهايي را دوســــــت دارم      زيرا عشق دروغي در آن نيست ..

.                           تنهايي را دوســــــت دارم     زيرا تجربه کردم ...

                            تنهايي را دوســــــت دارم     زيرا خداوند هم تنهاست ..

.                           تنهايي را دوســــــت دارم     زيرا....

                                                         در کلبـــه تــــنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و

                                                                 انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد

+نوشته شده در جمعه 20 دی1387ساعت2:18توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |

من اینجا ریشه در خاکم

من اینجا عاشق این خاک از آلودگی پاکم

من اینجا تا نفس باقیست می مانم

من از اینجا چه می خواهم نمی دانم


امید روشنایی گر چه در این تیرگی ها نیست

من اینجا باز در این دشت خشک تشنه می رانم

من اینجا روزی آخر از دل این خاک با دست تهی گل بر می افشانم

من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشید سرود فتح می خوانم

                                                                  

                                                              و میدانم

                                                                  تو روزی باز خواهی گشت

      "فریدون مشیری"

اين منم  كه نور ميخوام

+نوشته شده در جمعه 20 دی1387ساعت2:0توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |

 

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند

مثل آسمانی که امشب می بارد....

و اینک باران

بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند

و چشمانم را نوازش می دهد

تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

+نوشته شده در چهارشنبه 4 اردیبهشت1387ساعت22:42توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |

 

گريه هم با من دگر نامهرباني مي کند  /  قلبم اما گريه هايش را نهاني مي کند


اشک تنها مونس شبهاي تارم بود و بس  /  اشک هم با غم دگر اما تباني مي کند


بلبلي در زير باران نگاهم لانه داشت  /  اينک اما جغد شومي نغمه خواني مي کند


باغ قلبم از هجوم دردها پاييز شد  /  غصه هم در آن به شادي باغباني مي کند

 

+نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت3:0توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |


نـمـي دانــم پـس از مــرگم كسـي يـادم كند يانه؟

بـــخــوانــد دفــتـر شعـرم، مرا شادم كند يا نه؟

مــني كـــه بـــا امــيــد لـطف يـزدان رفتم از دنيا

 نــمـــي دانم كه او گوشي به فريادم كند يا نه؟

 هـــر آنكس را كه در دنيا زخود رنجانده ام

 گاهي نــمــي دانـــم زبـنــد خــويـش آزادم كند يا نه؟

+نوشته شده در دوشنبه 27 اسفند1386ساعت2:58توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |

 

خنده بر لب می زنم تا کس نداند راز من

ور نه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت

+نوشته شده در سه شنبه 7 اسفند1386ساعت0:45توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |

شب است و سرد

                  باران و تگرگ و برف

                  در بین سیاهی ها صدای ضجه ای ممتد

                  و شیطان نیز می گرید

.

    و من در گوشه ی ژرفای این زندان

      به تقدیر بد انسان می اندیشم

.

              سیاهی ها  پلیدی ها برای نسل انسان ها طناب دار می سازد

                صداقت رنگ می بازد

                  صدای گریه ی موهش میان کوچه های شهر به عمق درد این سیاره می تازد

                     می اندازد به روی شانه ام از غصه ها کوهی ...! چه اندوهی ...! چه اندوهی .....!

.   

     کسی آرام می خواند

      کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده ی خود را ؟

     شب و است وسرد

         و شیطان نیز می گرید .....

+نوشته شده در شنبه 4 اسفند1386ساعت2:37توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |


شست باران بهاران هر چه هر جا بود
يك شب پاك اهورايي
بود و پيدا بود
بر بلندي همگنان خاموش
گرد هم بودند
ليك پنداري
هر كسي با خويش تنها بود
ماه مي تابيد و شب آرام و زيبا بود
جمله آفاق جهان پيدا
اختران روشنتر از هر شب
تا اقاصي ژرفناي آسمان پيدا
جاوداني بيكران تا بيكرانه ي جاودان پيدا
اينك اين پرسنده مي پرسد
پرسنده : من شنيدستم
تا جهان باقي ست مرزي هست
بين دانستن
و ندانستن
تو بگو ، مزدك !‌ چه مي داني ؟
آنسوي اين مرز ناپيدا
چيست ؟
وانكه زانسو چند و چون دانسته باشد كيست ؟
مزدك : من جز اينجايي كه مي بينم نمي دانم
پرسنده : يا جز اينجايي كه مي داني نمي بيني
مزدك : من نمي دانم چه آنجا يا كجا آنجاست
بودا : از همين دانستن و ديدن
يا ندانستن سخن مي رفت
زرتشت : آه ، مزدك ! كاش مي ديدي
شهر بند رازها آنجاست
اهرمن آنجا ، اهورا نيز
بودا : پهندشت نيروانا نيز
پرسنده : پس خدا آنجاست ؟
هان ؟
شايد خدا آنجاست
بين دانستن
و ندانستن
تا جهان باقي ست مرزي هست
همچنان بوده ست
تا جهان بوده ست

+نوشته شده در سه شنبه 30 بهمن1386ساعت15:45توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |

خوشبختانه مثل اینکه وبلاگ من طرفدارهای کوچولو هم داره

شعر های زیر رو مهدیه جان ۸ ساله از تهران برامون فرستادن

امیدوارم خوشتون بیاد و استفاده های لازم رو ببرید

دیشب پریشب پیش مامانم لالا کردم

هی نق زدو نق زد

هی حوصله کردم

آخه کاری که نکردم

فقط جیش خالی کردم

........

ایــــــــــــن مینی بوس مهد ماست

کلاج داره ....... دنده داره ....... آقای راننده داره

چارتا چرخ قلقلــــــــــــی داره

2 تاش گلی .......... 2 تاش گلی

نی نی ای بخونيد !!!!

این هم یه فایل از طالع بینی خورشیدی برای شما

دانلود


+نوشته شده در پنجشنبه 25 بهمن1386ساعت4:16توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |


نـمـي دانــم پـس از مــرگم كسـي يـادم كند يانه؟

بـــخــوانــد دفــتـر شعـرم، مرا شادم كند يا نه؟

مــني كـــه بـــا امــيــد لـطف يـزدان رفتم از دنيا

 نــمـــي دانم كه او گوشي به فريادم كند يا نه؟

 هـــر آنكس را كه در دنيا زخود رنجانده ام

 گاهي نــمــي دانـــم زبـنــد خــويـش آزادم كند يا نه؟

+نوشته شده در شنبه 22 دی1386ساعت2:54توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |

گريه هم با من دگر نامهرباني مي کند                   قلبم اما گريه هايش را نهاني مي کند
اشک تنها مونس شبهاي تارم بود و بس               اشک هم با غم دگر اما تباني مي کند
بلبلي در زير باران نگاهم لانه داشت              اينک اما جغد شومي نغمه خواني مي کند
باغ قلبم از هجوم دردها پاييز شد                   غصه هم در آن به شادي باغباني مي کند

 


نمي دانم پس از مرگم چه خواهد شد

 نمي خواهم بدانم کوزه گر با خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولي آنقدر مي دانم که مي خواهم گلويم سوتکي باشد

به دست کودکي خردسال و بازيگوش

که هر دم بشکند اين سکوت تلخ مرگبارم را

+نوشته شده در شنبه 22 دی1386ساعت2:49توسط نــــــــــــــــــــیروانا | |